David Hemler : 28 jaar deserteur - 28 years deserter

David Hemler leefde 28 jaar ondergedoken in Zweden

David Hemler was een van de acht door de US Air Force meest gezochte voortvluchtigen. Hij deserteerde in 1984 en kwam pas in juli 2012 boven water. Hij leefde 28 jaar in Zweden onder een valse naam als regeringsambtenaar, is getrouwd en heeft drie kinderen.

Hemler deserteerde toen hij 21 was gedesillusioneerd uit het leger. Hij was gestationeerd op een luchtmachtbasis in Augsburg en liftte naar Stockholm. Hij bouwde een leven op zonder dat hij over ware identiteit vertelde. Hemler zei dat zijn politieke opvattingen over het leger veranderden en pacifist geworden was.

De tijd was nu rijp om zijn verhaal te doen, omdat zijn derde dochter naar de crèche kon en zijn vrouw beter in staat is om te zich te organiseren, wanneer hij gearresteerd zou worden.

Hij vertelde aan de pers over zijn aankomst in Zweden. "Ik verzon het verhaal dat ik weggelopen was van mijn ouders, omdat ze voortdurend onderweg waren. Maar niemand geloofde het." De Zweedse autoriteiten registreerden David Hemler als burger van een onbekend land. Hij was zogezegd geboren in Zürich en emigreerde in januari 1986.

Linda J. Card, woordvoerster van de Air Force Office of Special Investigations, zei tegen de New York Times dat ze die kerel echt wilden vangen. James Dillard, een andere woordvoerder voegde eraan toe dat zijn familie hem misschien wel vergeeft, maar dat de luchtmacht nog steeds op zoek is naar gerechtigheid." Als je eenmaal wegloopt van het leger en je deserteert, dan achtervolgt je dat voor de rest van je leven."

Zweden heeft over militaire of politieke delicten geen uitleveringsverdrag met de Verenigde Staten. Het is dus onbekend wat de volgende stap van Amerikaanse regering zal zijn.

David Hemler hided 28 long years in Sweden

David Hemler was one of the eight most wanted fugitives by the U.S. Air Force. He deserted the U.S. Air Force in 1984 and recently revealed himself and explained how he lived under an assumed name for 28 years in Sweden as a government worker who is married with children.

Hemler deserted when he was 21 because he became disillusioned from the military. He hitch-hiked from an Air Force base in Augsburg, Germany to Stockholm.  He built himself a life in Sweden where he didn't tell anyone his true identity.

The time was right now to tell his story because, his third daughter could go to day care, so his wife would be better able to cope if he was arrested.

Hemler said his political views of the military were changed when he became a pacifist. With that he walked away from the Air Force base without permission.

He told the press of his life when he arrived in Sweden: "I made up a story that I ... ran away from my parents who were travelers but nobody believed it.” With Swedish authorities, David Hemler is registered as a citizen of an unknown country. He was, according to the documents, born in Zürich and immigrated in January 1986.

Hemler said his family in Sweden did not believe him when he first told them of his past. He said that so far no one is upset with him.

Linda J. Card, a spokeswoman for the Air Force Office of Special Investigations, said the New York Times that they really want to catch this guy. James Dillard, another spokesman for the Office of Special Investigations, said that while his family might forgive him, the Air Force may still seek justice. “Once you run from the military and you desert, that's something that follows you for the rest of your life.”

Sweden does not have an extradition treaty with United States over military or political offenses, so it is unknown what the U.S. government's next step will be.

Een Keuls monument - Ein Kölner Denkmal

Een Keuls deserteurenmonument als voorbeeld voor Brussel ?

"Waar zijn de deserteurs ? Waar zijn de ouders, de vrienden, de broers en zussen van deze geëxecuteerde deserteurs werden doodgeschoten en wier lijden op de drempel van de vrede opgestapeld bleef ? (...) En waar zijn de deserteurs die zich verscholen in verwoeste steden, in dorpen en bossen, wachtend op de geallieerden, want zij waren voor hen toen de echte bevrijders ? Hebben ze angst voor de woorden die hen zo grondig werden ingeprent ? Woorden van Trouw aan de Vlag, Vaderland en Kameraadschap ?”
Heinrich Boell, 1953 (zelf een deserteur)

In Keulen werd op 1 september 2009 een monument voor de deserteur opgericht. Er ging een hele voorbereiding aan vooraf. Iets voor Brussel om er een voorbeeld aan te nemen ?

Sinds 1996 vindt in Keulen op 27 januari een herdenking voor de slachtoffers van het nazi-regime plaats. In 2006 waren de slachtoffers van de nazi-krijgsraden, deserteurs uit Keulen, de focus van herinnering. Achteraf ontstond de idee om een monument op te richten voor mensen die op welke wijze dan ook zich aan deelname aan het moorddadige nazileger onttrokken hebben en er vaak hun leven voor geriskeerd of zelf voor geofferd hebben. Dit leek vooral ook zinvol tegen de achtergrond van de huidige wereldwijde militaire interventies die in strijd zijn met het internationaal recht.

28 September 2006 de PDS-fractie (nu Die Linke) in de Keulse Gemeenteraad een motie in die werd gesteund door de SPD en Bündnis90/Die Grüne voor de oprichting van een monument voor "deserteurs, Wehrkraftzersetzer (letterlijk krijgsmachthinderaars, een term uit het nazitijdperk maar die in een afgezwakte worm in het Duitse wetboek is blijven bestaan) en gewetensbezwaarden van het nazi-regime" op te richten.

De Gemeenteraad van Keulen koos op 13 november 2008 meerderheid tegen minderheid voor een artistieke wedstrijd waarbij kunstenaars een passend ontwerp mochten indienen voor een gedenkteken op een centrale locatie (de Appellhofplatz). Het budget werd op 80000€ vastgesteld waarvan 10000€ door middel van giften verzameld moest worden.

Op 24 april 2009 reeds kon de jury over de inzendingen beraadslagen en 30 juni 2009 volgde de gemeenteraad de aanbeveling van de jury.

Op 1 September 2009 werd in Keulen naar aanleiding van de 70e Verjaardag van de invasie van het Duitse leger in Polen het monument voor de slachtoffers van de nazi--oorlogsrechtsspraak ingehuldigd. Het kunstwerk is van de hand van de Zwitsers Ruedi Baur en werd gemaakt in samenwerking met Denis Coueignoux, Vera Kockot en Karim Sabano. Het is het eerste kunstwerk in zijn soort voor wie een stadsbestuur een internationale wedstrijd uitschreef.

Deserteurdenkmal

„Wo sind die Deserteure? Wo sind die Eltern, sind die Freunde, die Brüder und Schwestern dieser erschossenen Deserteure, deren Leiden man auf die Schwelle des Friedens häufte? (...) Und wo sind die Deserteure, die sich in den zerstörten Städten verbargen, in Dörfern und Wäldern, wartend auf die Alliierten, die für sie damals wirkliche Befreier waren? Haben sie Angst vor den gründlich ihnen eingeimpften Phrasen, die Fahneneid, Vaterland, Kameradschaft heißen?" Heinrich Böll, 1953

Seit 1996 findet regelmäßig am 27. Januar eine Gedenkveranstaltung zur Erinnerung an die Opfer des NS-Regimes statt. Diese Veranstaltung geht auf die Initiative einzelner Bürgerinnen und Bürger zurück und wird heute von einem breiten Bündnis verschiedener Gruppen, Parteien und Organisationen getragen, die sich trotz unterschiedlicher politischer und weltanschaulicher Ansichten einig sind im Gedenken an die NS-Opfer.
Im Jahr 2006 standen die Opfer der NS-Militärjustiz, Kölner Deserteure, im Mittelpunkt des Gedenkens. Im Anschluss an die beeindruckende Veranstaltung entstand der Wunsch, einen Erinnerungsort für die Menschen einzurichten, die sich - in welcher Weise auch immer - dem mörderischen Krieg der Wehrmacht entzogen und dabei oft ihr Leben riskiert oder gar verloren haben. Dies schien besonders vor dem Hintergrund heutiger völkerrechtswidriger weltweiter militärischer Einsätze notwendig.

Ein am 28. September 2006 von der PDS-Fraktion im Kölner Stadtrat eingereichter Antrag fand die Unterstützung und SPD und Bundnis 90/Die Grünen, und so beschloss der Rat, für „Deserteure, ‚Wehrkraftzersetzer' und Kriegsdienstverweigerer der Nazi-Herrschaft" ein Denkmal zu errichten.

Der Rat der Stadt Köln sprach sich schließlich am 13. November 2008 mehrheitlich gegen die Stimmen von pro Köln für einen Künstlerwettbewerb aus, um an einem zentralen Standort - dem Appellhofplatz - ein angemessenes Denkmal zu errichten. Er beschloss zugleich, die Mittel für das Denkmal von 50.000 auf 80.000 zu erhöhen, wovon 10.000 Euro durch Spenden aufzubringen waren.

Am 24. April 2009 konnte bereits die Jury tagen. Der Rat folgte am 30. Juni 2009 der Realisierungsempfehlung der Jury.

Am 1. September 2009 wurde in Köln anlässlich des 70. Jahrestages des Überfalls der deutschen Wehrmacht auf Polen ein Denkmal für die Opfer der NS-Militärjustiz eingeweiht. Das von dem Schweizer Ruedi Baur in Zusammenarbeit mit Denis Coueignoux, Vera Kockot und Karim Sabano geschaffene Kunstwerk ist das erste Denkmal für diese Opfergruppe, für das eine Stadt einen internationalen Wettbewerb auslobte.

Deserteursonthaal Wenen - Deserteursberatung Wien


NL deserteurs- en vluchtelingenonthaal Wenen

DE Deserteurs- und Flüchtlingsberatung WIEN (siehe weiter unten)

  

Deserteurs- en vluchtelingenonthaal WENEN

Het bureau voor onthaal van deserteurs en vluchtelingen werd opgericht in 1992. Het begon allemaal met steun aan Servische en Kroatische deserteurs. Asiel aanvragen was voor hen een manier om het verzet tegen deze oorlog te steunen. Vandaag komen de hulpzoekenden die de weg naar het bureau vinden, uit meer dan 40 landen. Ze hebben een veelheid van redenen voor hun vlucht.

Op hun zestalige website http://deserteursberatung.at/ stellen ze zich zo voor : Wij bieden gratis juridisch advies over het asiel-en vreemdelingenrecht, alsook cursussen Duits en hulp bij medische en psychotherapeutische noden voor mensen zonder verzekering. Wij kunnen geen financiële steun of onderdak bieden. We bieden vorming en infosessies aan over onze onderwerpen.

Adres : 
Schottengasse 3a/1/59, A-1010 Wenen 


Tel : 0043-1-533 72 71 (Geen juridisch advies over de telefoon) 


Fax : 0043-1-532 74 16
e-mail : info@deserteursberatung.at
Open consultatie: woensdag 18,00 tot 19,30 
Breng alle documenten en papieren mee ! Kom eerst op openbare raadplegingen (opgepast: lange wachttijden mogelijk). Daarna alleen op afspraak.
Rekeningnummer voor internationale betalingen :
IBAN : AT631400001010813332 ; SWIFT : BAWATWW

Desertie
Hoewel desertie een mensenrecht is, wordt het in Europa bijna nooit als grond voor asiel aanvaard. Deserteurs uit het voormalige Joegoslavië werden door het Westen opgeroepen om aan hun militaire dienst te verzaken en te deserteren. Toch kregen ze maar weinig vooruitzichten op asiel. Deserteurs uit de nazitijd hebben zeer lang moeten wachten op rehabilitatie. We steunen de acties van het Comité "Gerechtigheid voor de slachtoffers van de nazi-krijgsraden."

Deserteurs uit het voormalige Joegoslavië
Deserteurs en gewetensbezwaarden uit Joegoeslavië waren de aanleiding voor de oprichting van ons centrum. Ze kregen een negatief antwoord op hun asielaanvraag, omdat ze de wetten van hun land van oorsprong niet opgevolgd hebben en dat ze daarom rechtmatig vervolgd en bestraft mogen worden.
De eerste desertievluchtelingen kwamen naar Oostenrijk in het najaar van 1991. Ze waren en waren tegenstanders van de oorlog tussen Joegoslavië en Kroatië. Daarna kwam de Joegoslavische-Bosnische oorlog. Nog later kwamen de Kosovo-Albanezen die vluchtten voor de mobilisatie van het Joegoslavische leger. Ze hebben in Oostenrijk een nieuw leven opgebouwd en slechts enkelingen zijn teruggekeerd.

Deserteurs uit de Wehrmacht tijdens de 2e Wereldoorlog
We zijn erg blij dat in oktober 2009 de nazivonnissen tegen deserteurs, gewetensbezwaarden en legerdienstweigeraars ingetrokken werden. Beter laat dan nooit. De nazikrijgsraden veroordeelden ongeveer 1,3 miljoen "ongehoorzamen", en meer dan 30.000 kregen een doodvonnis. Het is paradoxaal maar wel zeer typerend voor de omgang met desertie : aan de ene kant walgt iedereen van de nazimisdaden, maar aan de andere kant krijgen de soldaten die hebben geweigerd "om hun (nazi)plicht te doen" nog steeds niet de waardering die ze verdienen.




Deserteurs- und Flüchtlingsberatung WIEN

Die Deserteurs- und Flüchtlingsberatung wurde 1992 gegründet. Begonnen hat alles mit der Unterstützung von serbischen und kroatischen Deserteuren. Asylanträge zu stellen, erwies sich als eine Möglichkeit, den Widerstand gegen diesen Krieg zu unterstützen. Heute kommen die KlientInnen aus über 40 Ländern. Sie haben die verschiedensten Fluchtgründe. Dem wird der heutige Name Deserteurs- und Flüchtlingsberatung gerecht.

Büro Adresse : 
Schottengasse 3a/1/59, A-1010 Wien
Tel: 0043-1-533 72 71 (keine Rechtsberatung am Telefon! Für Rechtsinfos bitte am Mittwoch in die offene Beratung kommen - s.u.)
Fax: 0043-1-532 74 16
e-mail büro: info@deserteursberatung.at
e-mail website: web@deserteursberatung.at
website http://deserteursberatung.at/
Offene Beratung: Mittwoch 18.00 - 19.30 h
!!! Bitte alle Unterlagen und Dokumente mitbringen !!!
Kommen Sie das erste Mal zur Offenen Beratung, kann es zu längeren Wartezeiten kommen. Andere Termine bitte nur nach telefonischer Voranmeldung

Wir bieten kostenlose Rechtsberatung in Asyl- und Fremdenrecht, Deutschkurse, und vermitteln bei Bedarf medizinische und psychotherapeutische Betreuung für Menschen ohne Versicherung und bemühen uns auch um Unterstützung in anderen Lebensbereichen. 
Wir können keine finanzielle Unterstützung oder Unterkünfte zur Verfügung stellen. 
Für Interessierte halten wir Schulungen und Vorträge zu unseren Themenschwerpunkten. 

Unsere Bankverbindung für den internationalen Zahlungsverkehr:
IBAN : AT631400001010813332 ; SWIFT : BAWATWW

Desertion
Obwohl Desertion ein Menschenrecht ist, wird Desertion europaweit so gut wie nie als Asylgrund anerkannt. Während Deserteure aus dem ehemaligen Jugoslawien vom Westen zur Wehrdienstverweigerung und Desertion aufgerufen wurden, hatten sie nur unter bestimmten Voraussetzungen geringe Chancen auf Asyl.
Die Deserteure der Wehrmacht wurden immer noch nicht rehabilitiert, wir dokumentieren die Aktionen des Personenkomitees "Gerechtigkeit für die Opfer der NS-Militärjustiz".

Deserteure aus dem ehem. Jugoslawien
Jene nach Österreich geflohenen Deserteure und Wehrdienstverweigerer waren der Auslöser dafür, dass die Beratungsstelle gegründet wurde. Desertion ist kein anerkannter Fluchtgrund. Im Zentrum der ablehnenden Bescheide steht , daß die Asylwerber staatliche Gesetze nicht befolgt haben und das der Heimatstaat ein Recht habe, sie dafür zu bestrafen. Eine solche, "auch schwere" Strafe sei nicht als Verfolgungshandlung zu werten.
Die ersten kamen Ende 1991 und waren Verweigerer des Krieges jugoslawisch–kroatischen und später des jugoslawisch –bosnischen Krieges. Weiters kamen Kosovo – Albaner, die vor der Einberufung zur jugoslawischen Armee geflohen sind. Sie haben sich heute in Österreich großteils eine neue Existenz aufgebaut und viele leben nun schon viele Jahre in Österreich, wenige sind auch zurückgekehrt

Deserteure der Wehrmacht im 2. Weltkrieg
Wir freuen uns sehr, dass es - spät aber doch - im Oktober 2009 zu einer Aufhebung der Urteile gegen Deserteure, Kriegsdienstverweigerer, Wehrkraftzersetzer und andere gekommen ist. Hier dokumentieren wir Teile dieses langen Weges und der zahlreichen Aktivitäten des Personenkomitee „Gerechtigkeit für die Opfer der NS-Militärjustiz“ für diesen Schritt.
Bis vor kurzem war hier folgender Text zu finden : Es ist unglaublich, aber wahr: Die Urteile der NS-Blutrichter gegen Deserteure, Kriegsdienstverweigerer, Wehrkraftzersetzer und andere sind bis heute nicht aufgehoben – Die Wehrmachtsjustiz verurteilte rund 1,3 Millionen „ungehorsame“ Soldaten, über 30.000 davon zum Tode. Bis heute kommt ihnen nicht die Würdigung zu, die ihnen gebührt.
Es ist paradox. Einerseits werden die Verbrechen des Nationalsozialismus beinahe einheitlich verurteilt, andererseits kommt jenen Soldaten, die sich geweigert haben, „ihre Pflicht zu erfüllen“, bis heute nicht die Würdigung zu, die ihnen gebührt. Die Opfer der NS-Militärjustiz sind ein unangenehmer Stachel in der Erinnerung der Gesellschaft - sie werden deshalb zum Teil bis heute als „Feiglinge“ und „Verräter“ verunglimpft.
Es ist nötig, Gerechtigkeit einzufordern. Wir verlangen eine umfassende Rehabilitierung der Verfolgten der NS-Militärgerichtsbarkeit.
Am 31. Oktober 2002 fand erstmals eine Gedenkfeier mit Kranzniederlegung am ehemaligen Militärschießplatz Kagran im Donaupark statt. In den Jahren darauf folgten solche Gedenkveranstaltungen am gleichen Ort. Dort starben zwischen 1938 und 1945 Hunderte wegen Fahnenflucht oder Wehrkraftzersetzung zum Tode verurteilte Wehrmachtssoldaten im Kugelhagel von Erschießungskommandos. 


Rainer Beck en Bruno Dorfer geëxecuteerd NA de oorlog

Duitse deserteurs NA de oorlog geëxecuteerd dankzij de "bevrijders
"

In Nederland gaven de Duitsers zich over op 5 mei 1945.  De geallieerden riepen Duitse soldaten tijdens de oorlog via pamfletten en radioberichten op te deserteren uit dat verschrikkelijke en onmenselijke nazi-leger.  Zij zouden dan gespaard worden en een goede behandeling krijgen.

Op 5 september 1944 zou later bekend worden als Dolle Dinsdag.   Op die dag speelden zich in heel  Nederland emotionele taferelen af naar aanleiding van de berichten dat het land nu elk moment bevrijd kon worden van de Duitse bezetting.   Op 3 september was Brussel en op 4 Antwerpen.  Veel Nederlanders maakten zich de volgende dag op om hun bevrijders te begroeten. Vlaggen en oranje vaandels werden tevoorschijn gehaald, en bedrijven liepen leeg omdat het personeel de geallieerden op straat wilde opwachten.  Wat de Nederlandse bevolking niet wist, was dat de omvang van de geallieerde troepen op dat moment nog te klein was om heel Nederland te kunnen bevrijden.  West-Nederland moest na Dolle Dinsdag nog een hongerwinter doorstaan. 

In deze context deserteerde op 5 september 1944 een jonge soldaat van de Duitse marine.  Rainer Beck kwam niet alleen uit een sociaal-democratische familie, hij was half Jood en behoorde dus twee keer tot de ‘natuurlijke vijanden’ van het naziregime.  Rainer Beck dook onder bij zijn zus in Amsterdam en meldde zich na de bevrijding begin mei 1945 bij de bevrijder, in dit geval de Canadezen.  In een van de opvangplaatsen ontmoette hij een andere jonge deserteur Bruno Dorfer en beide jongemannen werden overgebracht naar het oude Ford-terrein waar nog 2000 Duitse militairen werden ‘opgevangen’.  De Duitsers waren namelijk op bevel van Churchill niet ‘krijgsgevangen’ genomen, maar werden behandeld als ‘gecapituleerden’, zodat ze nog van pas konden komen tegen de Russen. 

Het Duitse leger was baas in het opvangkamp en sleepte Rainer Beck en Bruno Dorfer wegens desertie voor de krijgsraad met toestemming van de Canadezen.  Binnen 15 minuten werden de jongens ter dood veroordeeld en nog die middag voor een executiepeloton gesteld.  De Canadezen zorgden voor wapens, munitie en spades.  Het is dan 13 mei 1945 :  acht dagen na de bevrijding van Nederland ;  vijf dagen na de officiële beëindiging van de oorlog.

De Canadezen die toestemming gaven voor deze krankzinnige actie zijn nooit ter verantwoording geroepen.  De voorzitter van de Duitse ‘krijgsraad’, Wilhelm Köhn, werd na de oorlog een topfunctionaris van de rechterlijke macht in het nieuwe Duitsland.

deserteursmonument in Wenen

Eindelijk een deserteursmonument in Wenen

In 2013 komt er een deserterusmonument in Wenen.  Niet zomaar voor alle deserteurs, maar enkel voor de slachtoffers van de nazi-krijgsraden.  Het wordt een officieel stadsmonument dat door de regerende SPÖ en Grünen gedragen wordt en dat de deserteurs wil herinneren “die hun leven op het spel zetten om niet in de nazikrijgsmacht te moeten dienen”.  20.000 doodsvonnissen spraken deze krijgsraden uit en 15000 werden uitgevoerd.

Er komt een wedstrijd en voor het geheel tot en met de realisatie is 20000€ in de begroting ingeschreven.  Een centraal plein is al gekozen waar het monument zal neergezet worden, de Ballhausplatz vlak bij de dienstwoning van de Bondskanselier en de Bondspresident.  De actiegroep Gerechtigkeit für die Opfer der NS- Militärjustiz is blij met de keuze, omdat “de stad eiçndelijk ingezien heeft dat rehabilitering pas zin heeft, wanneer het in alle openheid gebeurt.”

De FPÖ, de Oostenrijkse liberalen, doen niet mee, omdat ze vinden dat er een “monumenteninflatie” is.  Maar elders liet een volksvertegenwoordiger van de FPÖ weten dat ze deserteren nog steeds laakbaar vinden.   Nog in 2005 verklaarde de toenmalige Minister van Justitie, Karin Miklautsch, dat men bij deserteurs het verschil moet maken tussen moordenaars, criminelen en lafaards.  Wat betreft de deserteurs uit het Naziregime moest wat haar betreft geval per geval bekeken worden of ze "uit lafheid dan wel uit verzet tegen het Naziregime" gedeserteerd waren.  Karn Miklautsch was minister voor de BZÖ, een afsplitsing van de Vrijheidspartij van Jörg Haider.

een deserteur van de Irakoorlog

Kimberly Rivera

Kimberly Rivera (geboren 1982) is de eerste vrouwelijke Amerikaanse deserteur die de oorlog in Irak ontvluchtte en onderdak in Canada zocht.  AWOL heet dat op zijn Amerikaans, Absent Without Official Leave.  Kimberly en haar man Mario besloten om financiële redenen dat een van hen bij het leger zou gaan.  In januari 2006 trad Kimberley in dienst en al in oktober werd ze naar Irak gestuurd.  Later zal ze verklaren dat ze alle illusies verloor, toen ze een huilend tweejaaroud Iraakse meisje gezen had dat met haar familie een vergoeding voor bombardementen door de coalitietroepen kwam opeisen.  Ze was naar Irak getrokken om het volk te helpen om er democratie te installeren.  Maar ze trof er alleen "leugens" aan en ze voelde zich verraden door de Amerikaanse overheid.

Begin 2007 was Rivera thuis met verlof.  Ze kreeg te horen dat ze al snel terug op missie zou gezonden worden.  Zij en haar man namen contact op met de in Toronto gevestigde War Resisters Support Campaign en op 18 februari 2007 vluchtte ze met haar man en twee kinderen naar Canada.  Rivera vroeg de vluchtelingenstatus aan.  In januari 2009 oordeelde de Immigration and Refugee Board dat Rivera het land moest verlaten.  Minister van Immigratie Jason Kenney beschreef Rivera en andere Amerikaanse deserteurs als "bogus claimants" (bedrieglijke asielzoekers), en noemde ze “mensen die vrijwilliger in een democratisch land voor het leger tekenen en daarna van gedachte veranderen en deserteren.  En dat is prima, dat is de beslissing die zij nemen, maar dat maakt hen nog geen vluchtelingen."

In augustus 2012, vijf jaar na haar aankomst in Canada, werd haar laatste beroepmogelijkheid verworpen en kreeg Rivera een nieuw uitzettingsbevel.  Amnesty International nam het voor haar op en stelde dat Rivera een gewetensbezwaarde is.  Rivera en Mario hebben vier kinderen.  Hun twee oudste kinderen werden geboren in de VS, en de twee jongste in Canada.  Kimberly gaf zich 20 september 2012 over aan de militaire autoriteiten en werd onmiddellijk aangehouden en opgesloten.

Ooit was Canada een vrijhaven voor deserteurs van de Vietnamoorlog.  Er wordt aangenomen dat 50000 tot 90000 Amerikaanse Vietnamdeserteurs nu nog steeds in Canada wonen.  Maar de huidige conservatieve Canadese regering stelt zich heel anders op.  Amnesty International vreest dat ze tot vijf jaar gevangenisstraf kan krijgen.  VOp 23 januari 2013 wordt beslist of ze voor de krijgsraad moet verschijnen.  olgens haar advocaat is er bewijsmateriaal dat de krijgsraad veel strengere uitspreekt voor deserteurs die politieke of morele motieven inroepen.

PLEASE SEND APPEALS BEFORE 23 JANUARY 2013 TO:

Commanding General 4th ID and Fort Carson
Major General Joseph Anderson
Public Affairs Office
1626 Ellis Street
Ste. 200, Bldg. 118
Fort Carson, CO 80913, USA
Fax: +1 719-526-1021

Newsletter 2 (12/2012)

NL
Tweede internationale korennieuwsbrief voor WaanVlucht 2014-2015
Aan alle koren met interesse in het WaanVlucht-desertieproject.
Stuur deze Nieuwsbrief gerust verder
Op eenvoudig verzoek kan je van de mailinglijst geschrapt worden.

EN
Second international choral newsletter for Frenzy Flight / Fleeing the Frenzy (working titles) 2014-2015 (see below)
To all solidarity choirs interested in the desertion project.
Please forward this newsletter to others
Upon simple request your address can be deleted from the mailing list.


FR
Second bulletin international Fuirlafolie 2014 – 2015 (voir plus bas)
A toutes les chorales qui s'intéresse au projet Désertion
Merci de transmettre ce bulletin à tous les chœurs qui, selon vous, pourraient être intéressées par le projet.
Si vous ne souhaitez plus recevoir ce courrier, faites-le nous savoir.

DE
Zweiter internationaler Chorbericht über WahnFlucht 2014-2015 (sieh weiter unten)
An alle Chöre, die sich für das WahnFlucht Desertionsprojekt interessieren
Leite diesen Newsletter bitte weiter an andere ...
Auf Wunsch können Sie von der Mailing-Liste gelöscht werden.


NL
Beste vrienden van het strijdkorenlied ,

Hoe staat het desertieproject WaanVlucht van het Brussels Brecht-Eislerkoor en de vredesbeweging ervoor ?  Hierbij een korte stand van zaken.  Er zijn twee grote luiken in het project : een informatief luik dat door de vredesbeweging gedragen wordt en een cultureel luik waarvoor het Brussels Brecht-Eislerkoor het initiatief neemt.  De campagne zal een jaar lang lopen.  Startdag is 21 september 2014, de Internationale Dag van de Vrede van de Verenigde Naties en slotdag is 21 september 2015, opnieuw de Internationale Dag van de Vrede.

Het informatief luik :
 *  er komt een blogwebsite waarop een jaar lang wekelijks een bericht over desertie en oorlogsweigering zal gepost worden.  Dit kunnen standpunten zijn, actuele berichten of analyses.  Bedoeling is de website zoveel mogelijk meertalig zal zijn.
 *  er komt een internationale vredesconferentie in Brussel over desertie en oorlogsweigering.
 *  samenwerking wordt gezocht met het Vlaamse museum In Flanders Fields (www.inflandersfields.be/) dat zelf een aanbod ontwikkeld heeft over “rusteloze graven - executies tijdens Wereldoorlog I”.

Het korenluik bestaat uit twee aparte initiatieven :
 *  op 21/9/14 is de première gepland van een muziektheatervoorstelling waarin vijf koren klassieke en minder klassieke vredesliederen zullen brengen en professionele acteurs teksten en getuigenissen zullen laten horen van hedendaagse deserteurs (asielzoekers, ...)
 *  op 20/9/15 is er het internationale desertiemoment waarop we een internetconcert hopen te organiseren en samenwerking met een bekend Brussels concerthuis (Ancienne Belgique, www.abconcerts.be). Fabrizio Cassol zal gevraagd worden om een vlotte compositie te maken die overal ter wereld kan gezongen worden.

De internationaal gerenommeerde componist Frederic Rzewski is bereid om een “ode aan de deserteur” te componeren op tekstfragmenten van dichters uit de Eerste Wereldoorlog.  Momenteel weten we nog niet of deze compositie tijdig klaar zal zijn om reeds in 2014 gebracht te worden.  In de volgende nieuwsbrief hopen we meer details te kunnen geven over de "Ode".

Hoe kunnen jullie meewerken ?

Het zou leuk zijn dat nog ander koren “iets” doen op 21/9/14. Indien de Ode aan de Deserteur tijdig klaar is, kan deze compositie zeker gebracht worden.  Er zijn monumenten voor de deserteur waar kan gezongen worden, enzovoort ...
We zoeken zoveel mogelijk koren wereldwijd die het lied van Fabrizio Cassol willen zingen en opnemen.  Laat ons weten of jullie koor wil meedoen en of jullie nog ander koren kennen.  We zouden graag nog koren vinden in Indië, China, Zuid-Amerika en Afrika ...

Alle hulp en eigen initiatieven zijn welkom.  Laten we deze herdenking van de oorlog niet zomaar voorbijgaan.

Voor het Brussels Brecht-Eislerkoor

Erica Bal
Kris Vanhoeck





EN
Dear friends of the solidarity choir movement,

How is the “desertion project - Escape madness” of the Brussels Brecht-Eisler Choir and the peace movement doing ?  Here is a brief state of affairs.  There are two major parts in the project :  an informative part that is taken care of by the peace movement and a cultural component to which the Brussels Brecht-Eisler Choir takes the initiative.  The campaign will run for a year.  Starting day is September 21, 2014, the International Day of Peace by the United Nations.  Closing day is September 21, 2015, again the International Day of Peace.

The informative part :
There will be a blog site on which for a whole year every a contribution on desertion and war refusal will be posted.  Some posts may be statements, some may bring hot news or new analyses. We hope to bring this website in different languages.
There will be an international peace conference in Brussels on desertion and war refusal.
Cooperation is sought with the Flemish museum In Flanders Fields (www.inflandersfields.be) which itself has developed a range of "restless graves - executions during World War I".

The choral part consists of two separate initiatives :
21/09/14 the premiere is planned of a musical theater performance where five choirs will bring classical and less classical peace songs and where professional actors will read texts and testimonies of contemporary deserters (asylum seekers, ...)
20/09/15 will be the day of an international desertion performance. We hope to organize an internet concert in cooperation with a famous Brussels concert hall (Ancienne Belgique, www.abconcerts.be). Fabrizio Cassol will be asked to provide a smooth arrangement which can be sung anywhere in the world.

The internationally renowned composer Frederic Rzewski is willing to compose an "Ode to the Deserter" tbased on texts by poets from the First World War.  Currently we do not know whether this composition will be ready in time for the launch in 2014.  We hope to bring moren news about the “Ode” in the next newsletter.

How can you participate?

It would be nice to have other choirs doing "something" on 21/09/14.  If the “Ode to the Deserter” is ready in time, this composition can certainly be brought.  There are monuments to the deserter where can be sung, and so on ...
We are looking for choirs worldwide that want to sing and record the song of Fabrizio Cassol.  Let us know if your choir wants to participate and whether you know other choirs. We would especially like to find choirs in India, China, South America and Africa ...

Any help and fresh ideas are welcome.  Let us not leave this commemoration to the war profets but let us give a voice to the deserters and war resistors.

For the Brussels Brecht-Eisler Choir

Erica Ball
Kris Vanhoeck





FR
Chers amis des chorales de lutte,

Où est-ce qu’on en est avec le projet “Fuirlafolie”, le projet choral sur la désertion et la résistance contre la guerre du Brussels Brecht-Eislerkoor ?  Voici un bref état de la situation. Il y a deux grandes parties dans le projet :  un volet informatif qui sera développée par le mouvement de paix et un volet “choral” du Brussels Brecht-Eislerkoor.  La campagne se poursuivra pendant un an.  Jour de départ est le 21 Septembre 2014, la Journée Internationale de la Paix des Nations Unies et le jour de clôture est le 20 Septembre 2015.

La partie informative :
* il y aura un site blog sur lequel une contribution hebdomadaire sur la désertion et la résistance contre la guerre sera affiché. Ces textes peuvent être des contributions de discussion, des nouvelles sur la désertion dans le monde entier ou des analyses. Nous espérons pouvoir réaliser le site en plusieurs langues.
* il y aura une conférence internationale de paix à Bruxelles sur la désertion et le refus de la guerre.
* nous cherchons encore une coopération avec le musée flamand “In Flanders Fields” (www.inflandersfields.be/) qui lui-même a développé un programme de «tombes sans repos - exécutions au cours de la Première Guerre mondiale».

La partie chorales se compose de deux initiatives distinctes :
* Le 21/09/14 la première est planifié d’un spectacle musical où cinq chœurs chanteront des chansons de paix classiques et moins classiques et où des acteurs professionnels interprèteront des textes et des témoignages de déserteurs contemporains (demandeurs d'asile, refuzniks, réfugiés, ...)
* le 20/09/15 nous espérons organiser un concert “internet” international avec la coopération d’une célèbre salle de concert bruxelloise (Ancienne Belgique, www.abconcerts.be).  Fabrizio Cassol sera invité de fournir une chanson qui pourra être interprêtée dans le monde entier.

Le compositeur renommé Frederic Rzewski s’est engagé à composer une "ode au déserteur" sur des fragments de textes de poètes de la Première Guerre mondiale. Actuellement, nous ne savons pas encore si cette composition sera prêt à temps pour septembre 2014.  Dans le prochain bulletin il y aura plus de détails concernant cette “Ode”.

Comment pouvez-vous participer?

Nous invitons chaque choeur intéressé à faire "quelque chose" le 21/09/14.  Si l'Ode au Déserteur est prêt à temps, cette composition peut certainement être chantée.  Dans plusieurs villes il existe des monuments pour le déserteur où on peut chanter, ou ...
Nous recherchons des chœurs nombreux à travers le monde qui veulent chanter et enregistrer la chanson de Fabrizio Cassol. Faites-nous savoir si vous souhaitez nous rejoindre chœur et si vous connaissez d'autres chorales. Nous aimerions entrer en contacte aussi avec des chorales en Inde, en Chine, en Amérique du Sud et en Afrique ...

Toute aide et lidées sont les bienvenus.  Ne laissons pas passer cette commémoration sans laisser entendre notre voix.

Pour le Brussels Brecht-Eislerkoor

Erica Bal
Kris Vanhoeck




DE
Liebe Chorfreunde ,

Wie steht es um das Desertionsprojektes “Wahnflucht” des Brüsseler Brecht-Eislerkoor ?  Hier ist eine kurze Stand der Dinge.  Das Projekt beinhaltet jetzt zwei große Teile :  einen informativer Teil, der von der Friedensbewegung getragen wird, und einen Chorteil, um den der Brüssels Brecht-Eislerkoor sich kümmert.  Die Kampagne wird für ein Jahr laufen. Starttag ist der 21. September 2014, der Internationale Tag des Friedens der Vereinten Nationen und Abschluss wird der 20. September 2015 sein.

Der informative Teil :
Es wird eine Weblog geben, auf den ein Jahr lang wöchentlich ein Beitrag über Desertion und Kriegsverweigerung veröffentlicht wird. Es kann bei diesen Berichten um Diskussionsbeiträgen, aktuelle Nachrichten oder Analysen handeln.  Wir hoffen diese Website so viel wie möglich mehrsprachig ausbauen zu können.
Es wird eine internationale Friedenskonferenz in Brüssel über Desertion und Kriegsverweigerung geben.
Vielleicht is auch eine Zusammenarbeit möglicht mit dem flämischen Museum “In Flanders Fields” (www.inflandersfields.be/), das ein Angebot um “Ruhelose Gräber - Hinrichtungen während des Ersten Weltkriegs" entwickelt hat.

Der Chorteil besteht aus zwei getrennten Initiativen :
Am 21/09/14 ist die Premiere von einem Musiktheaterstück geplant. Fünf Belgische Chöre werden klassische und weniger klassische Friedenslieder singen und Schauspieler werden Texte und Zeugnisse von zeitgenössischen Deserteuren (Asylbewerber, Flüchtlinge, Refuzniks,...) bringen.
Am 20/09/15 wird es das internationale “Ode an den Deserteur”-Konzert geben.  Es wird ein Internet-Konzert in Zusammenarbeit mit einem renommierten Brüsseler Konzerthaus (Ancienne Belgique, www.abconcerts.be)sein. Fabrizio Cassol wird gebete ein Chorlied, das Sie überall in der Welt gesungen werden kann, zu komponieren.

Der international renommierte Komponist Frederic Rzewski ist darüber hinaus bereit, um eine "Ode an den Deserteur" zu Texten von Dichtern aus dem Ersten Weltkrieg zu komponieren.  Derzeit wissen wir noch nicht, ob dieses Chorstück wird rechtzeitig für den Start im Jahr 2014 fertig sein wird.  Mehr darüber im nächsten Chorbericht.

Wie kann man teilnehmen ?

Es wäre schön, wenn auch andere Chöre "Etwas" am 21/09/14 tun könnten.  Falls die Ode an den Deserteur rechtzeitig fertig ist, kann diese Komposition sicherlich gebracht werden.  Es gibt Monumente für Deserteure, wo gesungen werden kann, usw ...
Wir hoffen das möglichst viele Chöre weltweit, das Lied von Fabrizio Cassol singen und aufzeichnen können.  Lass uns wissen, wenn Euer Chor mitmachen will und ob Ihr noch andere Chöre kennt.  Wir möchten gerne noch Chöre aus Indien, China, Südamerika und Afrika kennenlernen ...

Jede Hilfe und neues Idee sind willkommen.  Dieser Gedenkfeier für den Ersten Weltkrieg darf nocht ohne unseren kritischen Beitrag ablaufen.

Für den Brussels Brecht-Eislerkoor

Erica Bal
Kris Vanhoeck